Cinque Terre en Oost Toscane  

begin oktober 2008

Vijf dorpjes aan de kust bij Genua, Italië. Monterosso, Vernazza, Corniglia, Manarola en Riomaggiore. Eeuwenlang afgelegen en nu nog steeds verborgen voor automobilisten. In voorbije eeuwen slechts via smalle paadjes bereikbaar. Per boot hadden de inwoners van deze dorpjes veel meer contact met andere kustplaatsen, zoals Napels, dan met plaatsen in de directe omgeving.
De laatste tijd zijn verbindingen ook via de trein mogelijk, die de bergen aan de kust heeft doorsneden. Iets te veel toeristen hebben de route nu ontdekt. En niet voor niets. De wandelroute over de ezelpaadjes van oudsher heeft veel te bieden. Naast de ontspannen sfeer in de dorpjes ook het afwisselende landschap en de altijd aanwezige blauwe zee aan je rechterhand.
Als je tenminste naar het oosten loopt, zoals wij.

Moneglia - Bonnasola

In werkelijkheid liggen er nog veel meer dorpjes aan de kust ten oosten van Genua. Maar vijf daarvan liggen in het nationale park Cinque Terre. Wij beginnen onze wandeling echter enkele dorpjes eerder, om er niet al te snel doorheen te zijn. Het strand van Moneglia, een kustplaats verder naar het westen, is ons startpunt. De oorspronkelijke kerk en het kasteel Monleone stammen uit de twaalfde eeuw. De laatste beoogde vooral te beschermen tegen aanvallen van piraten, die vanuit de zee opdoken. Het wandelpad is niet te missen, omdat er maar één pad langs de kust loopt. Vanuit de dorpjes, die op zeeniveau liggen, is het altijd meestal eerst klimmen, dan een tijdje relatief vlak lopen en ten slotte weer dalen naar het volgende dorp. Deiva Marina heet ons tweede dorp. Over goed te belopen paden met hier en daar olijfboomgaarden gaan we verder. Wanneer we Bonnasola inlopen vallen we midden in de feestelijkheden van een processie. Zo'n 12 mannen met witte gewaden en op blote voeten zeulen een loodzware beeltenis van Maria-met-kind door het dorp. Gevolgd door een religieuze muziekkapel. Indrukwekkend. Wanneer we 's avonds in het restauant de rekening vragen horen we de ene ober tegen de andere zeggen dat "die twee Amerikanen willen afrekenen". Yo!

Bonnasola - Monterosso

De tweede dag voordat we, morgen, het eigenlijke Cinque Terre betreden. Langs de ruimschoots met kastanje, pijnbomen en wijngaarden begroeide bergpaden, lopen we eerst naar Levanto. Ook zien we steeds meer agaves en cactussen. In Levanto lopen we het lange zandstand in de volle lengte over en gaan opnieuw de bergen in. Weer een klim van 0 naar ruim 200 meter. Door de stevige klimmetjes die we regelmatig tegenkomen, houdt de wandeling het midden tussen relaxed wandelen en ware sport. Opmerkelijk zijn de alleenstaande, goedgebouwde huizen, die ver weg van de rest van de wereld staan. Ogenschijnlijk niet met een auto bereikbaar. Voorbij de afslag naar het Punta Mesco, dat we rechts laten liggen, gaat de route eindelijk omlaag naar het volgende dorp: Monterosso. Deze plaats heeft een ware boulevard en volop bankjes met uitzicht op zee.

Monterosso is zonder meer het meest toeristische plaatsje tot nu toe. Nadat we ons een hotelkamer hebben bemachtigd, lopen we naar het centrum van het dorp. Daar is ook een themawinkel over het nationale park van de Cinque Terre met informatie en souvenirs. We knopen een knipkaart, waarmee we morgen met een gerust hart de controlehokjes kunnen passeren.

Monterossa - Roimaggiore

Vandaag lopen we door de eigenlijke Cinque Terre. De totale afstand beslaat niet meer dan 12 kilometer, maar je vult er gemakkelijk een hele dag mee. Net als de voorgaande dagen bestaat de route uit smalle paden met zand en stenen. Vanaf Monterossa valt direct op dat het pad veel drukker is dan in de voorgaande dagen. Terwijl de uitzichten vanaf het pad zeker niet indrukwekkender zijn dan anders. Wel zijn de dorpjes spectaculairder. Zo ligt Vernazza op een rotsachtige uitstulping in het water. Er is veel drukte rondom de haven. Een uur later lopen we Corngilia in, dat zich alweer op de winter aan het voorbereiden is. Veel boten zijn vanuit de haven verplaatst naar de wegen in het dorp, veilig ingepakt in stevige zeilen. Na Corniglia heb je het zwaarste gedeelte van de tocht wel gehad. De etappe naar Monarola loopt vooral op zeeniveau en ook de laatste etappe naar Riomaggiore is vrij vlak. Maar wel bijzonder, want hier bevindt zich de Via dell' Amore. Het pad heeft zich hier verbreed en aan de zijkant zijn talloze gedichten op de rotsen geschreven. Zowel door verliefde stelletjes als door gevorderde dichters.

Arrezzo - Castiglion Fiorentino

Per trein reizen we in vier uur naar Arrezzo, aan de oostgrens van Toscane. De stad waar de film La vita e belle is opgenomen. Op enkele plaatsen in de binnenstad staan informatiepanelen met foto's uit de film. Grappig, wanneer je op de filmlocaties zelf staat.

De route van vandaag hebben we zelf uitgestippeld met behulp van Google Earth. Voor de zekerheid kopen we nog een topografische kaart van ons wandelgebied. De boekhandelaar denkt met ons mee over de wandeling, maar raadt deze af. Volgens hem loopt de enige route naar Castiglion door het dal, zo ongeveer langs de autosnelweg. Maar wij weten beter. Er lopen voldoende kleine paadjes naar het zuiden, maar dan wel over de heuvels die een hoogte van 800 meter bereiken. We lopen eerst vanuit Arrezzo langs velden en boerderijen. Een indrukwekkend kasteel volgt onze stappen hoog vanuit de heuvels. En een haan die veel te laat is opgestaan, doet nutteloze pogingen de wereld om hem heen te wekken.

Het uitgezette pad gaat vrij plotseling door een vochtig kastanjebos tegen de heuvel op. Boven aangekomen rusten we uit op een kruispunt van veel wandelwegen: het Parco di Lignano. De afdaling over de zuidhelling gaat door geheel andere vegetatie en uitzichten. Het Lago Trasimeno schittert in de verte. Dan verspert een ketting die over de weg is gespannen de weg. Kijk, dat konden we met behulp van Google Earth natuurlijk niet zien. Er was geen alternatief in de buurt en daarom besluiten we door te lopen. Gelukkig, geen boze honden of boeren met riek acher ons aan. Na deze hindernis doemt Castiglion voor ons op. Onderdak voor de nacht vinden we in de buurt van het treinstation, waar de kans hierop meestal het grootst is.

Castiglione Fiorentina - Cortona - Terontola

Het is mysterieus mistig als we Castiglione verlaten. Veel kilometers over asfalt vandaag. Maar wel mooi, rustig, door wijngaarden kronkelend asfalt. Ergens in de buurt van Cortona ligt het huis uit de film Under the Tuscan sun. Mooie film, vinden we, en we kijken uit naar het huis Bramasole, waar het verhaal zich afspeelt. Er zijn verschillende huizen die er op lijken, maar uiteindelijk vinden we toch het echte huis. Meteen valt op hoeveel er in de film gemanipuleerd is, want de omgeving is totaal anders den we ons herinneren.

Ergens in de heuvels dreigen we even lijken we het pad te verliezen. Honden aan kettingen maken ons duidelijk dat ze ons in de categorie ongewenste gasten hebben ingedeeld. Dan zien we Cortona op een heuvel voor ons. Dat vergt nog een flinke klim. Cortona is bevroren historie. De middeleeuwse muren vormen nog steeds de grens van de stad, waar de religie midden in het leven staat. 's Avonds worden de vespers gebeden in de kerk vlakbij ons hostel. De volgende dag naar het treinstation in Terontola en van daaruit in 4 uur terug naar Pisa.